İnsanlığın en eski ekonomik ve kültürel uğraşlarından biri olmasına rağmen tarımın bireysel ve küresel bazda nasıl rol oynayacağı ile ilgili 21.yy’da hızlı ve önemli değişiklikler yaşanıyor. Öngörüler dikkate alındığında, geleceği etkilemeye kalkmak ve sözkonusu değişimleri uyarlamaya çalışmak arasında herzaman bir seçim şansı bulunmaktadır. İzlenecek yol ne olursa olsun, esas olan; tarımı ve gıda üretimini belirleyen küresel ve ulusal politikaların dinamiklerini ve bunlar arasındaki etkileşimi iyi okuyabilmektir.

Tüm dünyada gelecek daha da birbirine bağlı bir düzen ortaya çıkartırken, tarımı bunun dışında tutmaktan bahsetmek tabi ki imkansızdır. Artık, meselelerin birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı ele alındığı dönem giderek yok olmaktadır. Örneğin, iklim değişikliği konusundaki yükselen duyarlılık, etkenler arasındaki bağlantı ve etkileşimi kavrama kabiliyetimizi arttırmakta ve iklim değişikliği gibi, tarımdaki küreselleşme de kültürlerin birleşmesine veya ayrılmasına neden olabilmektedir.

Tim Mark( WFS Başkanı)

BM raporuna göre, dünya genelinde insanların yaşamları iyileşiyor, ancak hükümetler “yegane zamanlarda” sunulan fırsatları yakalamakta başarısız.

İnsanoğlu, yaşam süresini arttırmak ve ortalama insanların gücünü geliştirmek için elinde bulundurduğu eşsiz kabiliyet ile barış ve refah dolu bir geleceğin eşiğinde duruyor, fakat diğer taraftan eşitsizlik, şiddet ve çevre tahribatı yüzünden bu geleceği yok ediyor. Hükümetler ise, bu fırsatları değerlendirmede ve felaketleri önlemede gerekli donanıma sahip değiller.